หายไปนานกับหนึ่งปีพอดี...

หายไปเพราะวุ่นวายกับสิ่งรอบข้างและเพราะไม่มีไรให้อัพ...-_-

รู้สึกว่าเหมือนยิ่งเวลาผ่านไป อะไรๆก็ยิ่งผ่านไป เหมือนคนที่เค้าพูดกันแต่เพิ่งมาคิดเองจริงๆก็ช่วงนี้...

เราโตขึ้น ความคิดความอ่าน นิสัย...ที่เปลี่ยนไป จนบางครั้งก็มีความคิดที่อยากจะลองไปเจอคนในอดีตบ้างแล้วบอกให้เค้าบอกว่าเราเปลี่ยนไปตรงบ้าง แย่ไหม ดีขึ้นไหม อยากรู้ว่ามีอะไรๆที่เปลี่ยนไปและเราไม่รู้

ปีนี้เป็นปีที่สำคัญ มากกกกก จะสอบตรงมันอีกสองเดือนหน้านี้แล้วแต่รู้สึกเหมือนไม่เป็นชิ้นเป็นอันสักอย่าง เสียว ว้าวุ่นในชีวิตสุดๆ

ตอนนี้ได้แต่บอกว่ามันคือช่วงที่สำคัญทีสุดในชีวิตแต่ก็รู้ว่าก็แค่ตอนนี้เท่านั้น เพราะต่อไปยังมีอะไรอีกมากที่จะเป็นช่วงหรือเรื่องที่สำคัญที่สุดในชีวิต แต่สำหรับเรา 'ตอนนี้' เรื่องการสอบมันสำคัญที่สุดจริงๆ และเครียดไม่น้อยเลย(มากเลยล่ะ) ตั้งแต่ปีที่แล้ว ยอมรับเลยว่ามันทำให้เราคิดอะไรที่เปลี่ยนไป เหมือนมองในมุมที่กว้างขึ้น หลุดออกจากทางเดินที่แคบบเพราะทัศนคติของเราแต่ก็รู้ว่ามันยังไม่สูงและกว้างพอหรอก แต่ก็ต้องยอมรับเลยว่ามันมากขึ้นจริงๆ

สิ่งที่ก้าวคือสิ่งที่สำคัญ

ถ้าไม่ชนะก็ไม่มีความหมาย

ทุกอย่างอยู่ที่ตัวเรา

มันคือคติที่เราพกมานานแต่ก็ใช้บ้างไม่ใช้บ้าง เวลาอยู่คนเดียวก็เหมือนจะคิดลึกลงไปอีกกับคติพวกนี้

ช่วงนี้งานเยอะ วันเกิดเพื่อนก็เยอะ ไม่รู้จะเยอะไปทำไม ?

มีเรียนพิเศษ ไม่อยากไปแต่ก็ไป อยากนอนแต่ก็ไม่ได้นอน อยากอยู่บ้านบ้างแต่ก็ไม่เคยได้อยู่ เพราะไม่ได้ทำในสิ่งที่อยากจึงหันไปเทกับอะไรบางอย่างซึ่งก็ไม่ได้เต็มที่แต่ก็นับว่าดีแล้ว หากก็คิดว่า ดีแล้วเหรอ อยู่บ่อยๆ...

มีความล้าอยุ่เต็มหลังเพราะไม่ใช่คนเรียนเก่ง แต่ดันอยากเข้าที่ดีๆสูงๆสำหรับสายนี้ ก็พยายามกันเข้าไป ไม่รู้ว่าจะพอไหม อยากเปรียบเทียบคนอื่นเหมือนกันแต่กลัวช้ำใจ(อย่างไรอย่างนั้น -*-) อยากให้วันนึงมันมีซักสี่สิบแปดชั่วโมงมันจะได้เพียงพอต่อความต้องการของเรา (สงสัยต้องหาวิธีดึงโลกให้ออกจากระบบสุริยะ)

อย่าคิดว่าพยายามพอแล้วหรือยัง แต่ให้คิดว่าเราพยายามแล้วหรือยัง...?

โอย เหนื่อย คงไม่อัพบ่อยหรอก มาบ่นเพราะครบรอบหนึ่งปีนี่ล่ะ เอาหัวที่กำลังมึนๆมาเขียน บล็อกมันก็ทะมึนอย่างนี้ล่ะ -*-

แต่ปีนี้เป็นปีนี่สนุก ไม่สิ ตั้งแต่ปีที่แล้ว มันเหมือนผ่านไปเร็วมากทั้งตอนที่เรียนและตอนปิดเทอม ตอนนั้นยังคิดอยู่เลยว่าอีกตั้งสิบเดือนแต่พอมาตอนนี้ ดูสิ อีกแค่สองเดือนเอง...จะบ้าตาย -*- อยู่โรงเรียนสนุกดี ไม่อยากให้จบแต่ก็รู้ว่าเป็นไปไม่ได้ อาจจะได้เจอเพื่อนน้อยลงแต่เราก็จะได้พบเจอคนอีกมาก แต่การที่เราโตขึ้นก็ทำให้คบคนได้ยากขึ้นด้วย เพราะจะติดกับคนเก่าๆและความคิด นิสัยที่ระวังขึ้นแต่ก็เปิดกว้างมากขึ้นตาม...

ไม่อยากจบเล้ย เอาน่ะ จบแบบดีๆละกัน สู้ !

edit @ 27 Jul 2008 23:59:08 by น้ำชา

edit @ 28 Jul 2008 00:02:55 by น้ำชา