ตั้งแต่เปิดเทอมมาก็มีทั้งเรื่องทั้งดีและไม่ดี

ม.5เป็นอีกปีที่งานเยอะมาก เพิ่งจะมาอัพเนี่ยล่ะนะ -*-

ตอนนี้ก็ยังคงบ่มงานอยู่ ประมาณว่าดินของหมูยังอาย... =_=^

มีหลายเรื่อง แต่ดูเหมือนว่าอาการของเรา(ไม่โรคแต่เป็นอาการวิตกจริตคิดมาก)

ที่เริ่มทุเลาลงเพราะย้ายสถานที่นั้น กลับมาอีกแล้ว

และดูเหมือนจะก่อกวนหนักกว่าเดิมอีกด้วย -*-

ทำให้ตอนนี้เราเหนื่อยทั้งกายและใจเหลือเกิน หนักทั้งตัวไม่อยากอะไรทั้งนั้น

และอีกอย่างคือ การตัดสินใจ เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เราแย่มาแต่ไหนแต่ไรแล้ว

ยิ่งช่วงนี้มันมีเรื่องที่ให้ต้องตัดสินใจเยอะแยะ ก็ยิ่งทำให้เราแย่...

...กาลเวลาอาจจะช่วยรักษาและช่วยทุเลาอาการได้

แต่ก็ไม่ใช่ตลอดไป...

เรื่องนี้เรารู้ดีเพราะประสบมาแล้วและกำลังประสบอีกครั้งอยู่ ณ ตอนนี้

ก็ไม่ใช่ว่าจะมีแต่เรื่องที่ไม่ดีหรอกนะ

เพียงแต่ตอนนี้มีเรื่องให้ปวดหัวมากก็เท่านั้นเอง...

ราวกับต้นไม้ที่ร่วงโรย ไม่ได้รับแสงแดด ขาดน้ำและขาดการเอาใจใส่

คนที่จะต้องเอาใจใส่ ไม่ใช่ใคร ก็ตัวฉันเองนี่ล่ะที่ไม่เคยใส่ใจตัวเอง

เรามันรู้ตัวช้า หัวช้าด้วยซ้ำ(มั้ง)กว่าจะรู้ตัวก็มักที่สายไปเสมอ

เราไม่ชอบเลย แบบนี้... T^T

-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-+-

- ตะวันและจันทราของเทอกับฉันนั้นต่างกัน ตอนนี้ของฉันคือจันทรา ของเทอคือตะวัน เราอยู่คนละฝากและไม่อาจสื่อถึงกันได้...ไม่ได้สักอย่าง

Comment

Comment:

Tweet

โอ้นป้าเจ้าสำนวนจริ๊ง ~~ -*- อ่านแล้ว ความรู้สึกคนได้ภาษาไทยเกรดสองกว่ามันหดหู่ขึ้นเลยทันที -*-

ปล. อารมณ์เดียวกัน เอ้อคนเรา ม.ปลายเป็นงี้ทุกคนล่ะ

#1 By soulru (ขี้เกียจ login) (58.9.62.230) on 2007-07-10 10:56