กลับจากชะอำ

posted on 16 Mar 2007 22:59 by arizen

ไปเข้าที่ชะอำมา

เป็นค่ายอังกฤษ 2 วัน 1คืน ซึ่งตอนที่ไปก็คิดว่า ไม่น่าจะได้ทำอะไรมาก

แต่พอไปมาจริงๆ มันก็โอนะ

งานนี้พวกอาจารย์จ้างเป็นทัวร์เลย ให้พวกพี่ๆมาดูแล

ซึ่งก็เฮฮา สนุกดี มันส์ดีด้วย ตอนกลางคืน

พวกพี่ๆเค้าจัดให้มีการเต้น พวกเพื่อนๆ ฯลฯ คนทั้งงาน(ยกเว้นเรา -*-)

เต้นกันหมดเลย...

อ่ะนะ เรามันเต้นไม่เป็นนินา T_T ไม่ชอบด้วย

ก็สนุกดี ที่สุดก็คือ ห้องนึงนอนกันแปดคน...

ความจริงต้องนอนหก แต่เพิ่มมาอีกสองก็เฮฮาดี แต่ห้องโคตรแคบเลย T_T

อ๊ะ แต่เอาเข้าจริงๆก็นอนกันได้นะ สบายด้วย เพราะ

เราย้ายไปนอนข้างล่างคนเดียว -*- ไม่รุดิ

คนอื่นมันบอกว่ากลัวผี และถามว่า เรากล้านอนเหรอ

ไอ้เราก็อยากจะถามมากเหลือเกินเหมือนกันว่า

" แล้วแกจะพูดให้ฉันกลัวทำไมเนี่ย " T_T

แต่ก็นั่นแหล่ะ เราไม่ได้ถาม แต่รีบยัดเอมพีสี่เข้าหูแล้วปิดตาทันทีเลย

ก็นอนหลับสบายดีนะ -___- 555+

---------------------------------------------------

++++++++++++++++++++

****************************************************

มีทั้งตามหนังสือ แล้วมีคนบอก

บอกว่า ตัวหนังสือทุกตัว อังษรทุกตัวอักษร

เป็นสื่อทีดีที่สุด ที่จะบรรยายออกมาว่า ตัวผู้เขียนเป็นคนเช่นไร

เพราะแต่ละตัวอักษรมันทั้งสะท้อนตัวตน อารมณ์ และความคิดความอ่านของผู้เขียนออกมา...

ดังนั้นเราก็เลยมองเข้าที่ตัวเองซะเลย

ว่า เราน่ะ ที่เขียนออกมาน่ะ มันเป็นยังไง

แต่จะยังไง เราก็คิดได้แค่ในแบบของเราเท่านั้น

ก็เราเขียนเอง ถึงจะมั่วหรือไม่รู้เรื่องแค่ไหน เราก็ยังรู้เรื่องได้ เพราะเขียนเอง -*-

เราจึงลองถามเพื่อนดู มันก็เลยบอกว่า มีอยู่หลายช่วงหลายครั้ง

ที่เราเขียนแปลกๆ แล้วไม่เข้าใจ หรือทำหน้าเหมือนอมทุกข์ ซีเรียสเกินไป -*-

ไอ้เราก็เลย ห๋า อ๋อเหรอ เลย ก็ไม่รู้นี่นา -*-

เราชอบการเขียนนะ มันดูเป็นรูปเป็นร่างดี โดยเฉพาะกับเราที่ขี้ลืม

มันจะได้ไม่ลืมไง รู้สึกว่า มันยังอยู่ เราเคยรู้สึกแบบนี้นะ

มันไม่เหมือนกันสักครั้ง แต่ก็นั่นล่ะ ข้อดี...

เราชอบคิด คิดมาก แต่บรรยายออกมาไม่ได้ TOT

นั่นคือสิ่งที่แย่ เพราะภาษาของเราห่วยมาก

แค่พูดให้จะถูกยังมั่วอยู่เล้ย -*-

Ps. อยากดูหนังเรื่อง 300 หรือที่เราเรยกว่า สปาตาร์ ???

*******************************************************

+++++++++++++++++++++++++++++

-------------------------------------------------------------------

ทุกตัวอักษรในวันนี้ เราบรรจงออกมาเพื่อสิ่งเดียว

ใช่ สิ่งเดียว สิ่งเดียวเสมอมา

มีมาตลอด

.................................

ในวันที่ตะวันลับฟ้า จันทราจะปรากฏกาย

ทั้งที่จันทราไม่เคยไปไหนเลยแท้ๆ มันอยู่เรื่อยมาตลอด

เพียงแต่ที่เราไม่เห็นก็เพราะดวงตะวัน ซึ่งนั่นคือ สิ่งที่ฉันไม่ชอบ

เพราะฉันเองที่ทำให้ไม่สามารถมองเธอได้

อยากเจอ แต่เจอไม่ได้ มองก็ไม่เห็น สัมผัสก็ไม่ได้

เหงา ปล่าวเปลี่ยว และเงียบเหงา

ทรมาน เศร้า และเจ็บปวด

หัวใจที่เคยเย็นชา มันมีความรู้สึกได้ขนาดนี้ ก็เพราะเธอ

..........................

Comment

Comment:

Tweet